امروزه مفهوم شهرها بری فضای سبز در اشکال گوناگون آن، غیرقاب لتصور است .گسترش شهرها انگیزه تشدید جزیه توسعة شهری ب یرویه و
ناپایدار شده است، که تشدید آلودگی های محیطی از مهم ترین این جزیه به شمار م یآیدکه خود زمینه ساز از بین رفتن فضاهای صفت درو نشهری و
تغییر کاربری این سنخ اراضی است.این انبساط فناوری آنچنان در رقیق واحساس آدم سده بیست ویکمی آثار ناپسند گذاشته که همبستگی ذاتی و
دیرینة انسان ها حرف طبیعت ب هجدایی کشیده شده وآثار ثانیه در انسا ن خموده، عصبی و به سمت ظاهر متحرک نمایان شده است ویگانه و جه پیونددهندة بین
آدم و طبیعت، پناه بردن آدم به دامان فضاهای صفت عمومی و پارک های شهری است .اهمیت فضاهای سبز شهری تا بدان کرانه است که امروزه
بود این کاربری به آغاز یکی ازشاخص های توسعه یافتگی جوامع به آمار می آید.هدف این تحقیق ارزیابی کیفی پرتره پار کها و فضاهای صفت
شهری و بهینه سازی قابلیت های استفاده شهروندان از ثانیه در شهرکرد است که به صورت موردی پارک آلاله و آیین در این شهر مناسبت بررسی رسم
می گیرد.روش انجام تحقیق به